السيد محمد باقر الخوانساري

243

روضات الجنات في أحوال العلماء والسادات

وله أيضا باسم محمّدى : اى « شفيعي » ز دل خويش بسى خون خوردى * رفت پاى دلت از جا غم دل چون خوردى وله باسم على : هركس چه من به خاك در آن بت چگل * افكند خويش را ز بر وزير يافت دل وله باسم حيدر : ميان لشكر بسيار وغمها * دلم را شايد از آتش علمها وله باسم وصىّ : عجب كز تماشاى آن روى گلگون * دل از دور يابد نصيبي بقانون اى من غير بقاء النّون والباقي ظاهر : وله باسم حسينى : در حديث آنى كه ثانىّ مسيحت گفته‌اند * معجز عيسى عبارات فصيحت گفته‌اند وله باسم مهدى : اى خوش آن كشته كه آيد روزى * بر سر مرقد وى دل‌سوزى وحلّ ذلك انّه إذا صار على رأس « مر » لفظة « ق » تحصل لفظة « مه » بالفارسيّة والباقي واضح . وله باسم حسن : وصلش من گدارا مشكل شود ميسّر * رخسار گل بهر خس ننمايد آن صنوبر والمراد بوجه گل گافه فإذا اتّصل ب « هر » صار گهر ، وخس إذا لم يظهر جوهره وكذا لفظة آن صنوبره وجد المطلوب . وله باسم حسين : هست أو را خالها مشكين بروى سيمگون * بر مه أو خال زيبا لايقست از حد برون وباسم إسماعيل : بعد يك سال ساقيا سينه * سر زدم از شراب پارينه وقد ذكر الفاضل النّاظم في ذيل معمّاة هذا ، ان من لفظة « قيا » و « سي » انّما أريد